نمای کرتین وال و لامل و انواع لامل ها

در دنیای معماری مدرن، نمای شیشه‌ای کرتین وال (Curtain Wall) به عنوان یک پوشش غیرسازه‌ای و خودایستا برای نمای خارجی ساختمان‌ها شناخته می‌شود. این پوسته شیشه‌ای علاوه بر ایفای نقش جداکننده بین فضای داخل و خارج، به دلیل وزن بسیار سبک خود، بار مرده وارد بر اسکلت ساختمان را به شدت کاهش می‌دهد و ایمنی سازه را بالا می‌برد.

آشنایی با نمای کرتین وال و ساختار آن

امروزه استفاده از نما شیشه ای کرتن وال به دلیل سرعت نصب بالا و زیبایی چشم‌نواز در نمای داخلی و بیرونی، رواج بسیار گسترده‌ای یافته است. یکی از مزایای مهندسی این سیستم، امکان استفاده همزمان از مقاطع و شبکه‌بندی کرتین وال به عنوان ساب‌فریم (Sub-frame) جهت نصب پنل‌های کامپوزیت، لوورهای آلومینیومی و حتی سرامیک خشک است.

در گذشته، نماهای شیشه‌ای با شبکه‌بندی آهنی و قاب‌های آلومینیومی ساده اجرا می‌شدند که علاوه بر نداشتن ظرافت بصری از نمای داخل، به دلیل استفاده از لاستیک‌های بی‌کیفیت P.V.C، در برابر نفوذ آب و هوا بسیار ضعیف عمل می‌کردند. اما امروزه این ضعف‌ها به لطف استراکچر قدرتمند کرتین وال، استفاده از لاستیک‌های استاندارد EPDM و رنگ‌بندی‌های متنوع فلز، کاملاً برطرف شده است. همچنین ترکیب این نما با سیستم‌هایی نظیر نما شیشه ای اسپایدر می‌تواند جلوه‌ای بی‌نهایت لوکس به برج‌های تجاری ببخشد.

مهم‌ترین خصوصیات و مزایای نمای کرتن وال

اجرای این پوسته شیشه‌ای پیشرفته، مزایای بی‌شماری برای ساختمان به همراه دارد که در ادامه به مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم:

• سبکی ساختار و کاهش چشمگیر بار مرده تحمیلی بر فونداسیون
• رفتار تنشی بسیار عالی و انعطاف‌پذیر در برابر نیروی زلزله و باد
• هدایت حداکثری نور طبیعی به داخل و فراهم کردن امکان نورپردازی‌های خلاقانه در شب
• عایق‌بندی کامل حرارتی، صوتی و رطوبتی (به‌ویژه در صورت استفاده از سیستم‌های فول ترمال بریک)
• امکان تلفیق و هماهنگی با درب و پنجره آلومینیومی ترمال بریک جهت تهویه طبیعی
• قابلیت اجرا به صورت پیش‌ساخته (یونیتایزد) و مونتاژ در محل (استیک)
• کاهش هزینه‌های بهره‌برداری، نگهداری آسان و ایجاد حس رضایت در ساکنین

لامل در نمای کرتین وال چیست؟

در یک تعریف ساده، به استراکچرها و پروفیل‌های آلومینیومی که شبکه‌بندی اصلی نمای کرتین وال را تشکیل داده و جام‌های شیشه روی آن‌ها سوار می‌شوند، «لامل» (Lamel) می‌گویند.

در ساختار کرتین وال، لامل‌ها به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: لامل‌های افقی که «ترنسم» (Transom) نام دارند و لامل‌های عمودی که «مولیون» (Mullion) نامیده می‌شوند. از نظر مهندسی، از آنجایی که بیشتر بار مرده شیشه‌ها و فشار باد روی مقاطع عمودی وارد می‌شود، لامل‌های عمودی (مولیون) در سایز طولی (عمق) بزرگتری نسبت به ترنسم‌ها طراحی می‌شوند؛ اما عرض هر دو لامل (سطح مقطع دید از بیرون) با یکدیگر برابر است.

البته در برخی پروژه‌های لوکس، طراحان و آرشیتکت‌ها برای بالا بردن ظرافت و یکدستی نمای داخلی ساختمان، اندازه طولی مولیون و ترنسم را کاملاً برابر در نظر می‌گیرند که این موضوع نیازمند محاسبات دقیق استاتیکی است.

معرفی انواع لامل از نظر متریال

شبکه‌بندی نمای کرتین وال بسته به نیاز پروژه، بودجه و طراحی معماری می‌تواند از متریال‌های مختلفی ساخته شود:

• لامل آلومینیومی (Aluminum Curtainwall): پرکاربردترین، سبک‌ترین و مقاوم‌ترین نوع لامل که در اکثر پروژه‌های مدرن استفاده می‌شود.
• لامل فولادی (Steel Curtainwall): برای نماهایی با ارتفاع بسیار بالا و دهانه‌های عریض که نیاز به مقاومت استاتیکی فوق‌العاده‌ای دارند.
• لامل چوبی (Timber Curtainwall): برای پروژه‌هایی که نیازمند القای حس گرمای طبیعت و معماری کلاسیک هستند.
• لامل تلفیقی (ترکیب چوب، آلومینیوم و U.P.V.C): یک سیستم هیبریدی برای دستیابی همزمان به زیبایی، استحکام و عایق‌بندی.

شایان ذکر است که برای افزایش بهره‌وری انرژی و امنیت این سیستم‌ها، به‌کارگیری شیشه‌های مهندسی‌شده بسیار حائز اهمیت است. معماران معمولاً از ترکیب شیشه سان انرژی در معماری برای کنترل تبادل حرارتی، و شیشه ضد گلوله یا ضد سرقت برای فضاهای امنیتی در شبکه‌بندی لامل‌ها استفاده می‌کنند. همچنین ترکیب نمای کرتین وال با نمای دوپوسته، بالاترین سطح استاندارد را برای ساختمان‌های سبز (Green Buildings) به ارمغان می‌آورد.